STRATEGIA ROZWOJU UKSW

Projekt realizowany w ramach Strategii Rozwoju UKSW

Inicjowanie i utrzymywanie współpracy z otoczeniem instytucjonalnym i społeczno-gospodarczym uczelni

RAPORT KOŃCOWY

Absolwenci i pracownicy WPiA UKSW

w relacjach z dyplomacją i biznesem – wzmacnianie kompetencji i pozycji rynkowej w stronę inwestycji zagranicznych.

Cykl spotkań i seminariów w MSZ i RODM z dyplomatami oraz przedstawicielami świata biznesu

Dr Mariusz Maszkiewicz

Mgr Małgorzata Wierzchowska

W ramach projektu zrealizowano:

1. Spotkanie przygotowawcze dla studentów UKSW – 28 maja 2015

2. Spotkanie z pracownikami 16 czerwca 2015 r.

Dyskusja poświęcona problemowi potencjału innowacyjności na WPiA UKSW. Gośćmi spotkania było sześciu byłych ambasadorów. Poruszano kwestie narzędzi i kompetencji pracowników i absolwentów WPiA, które mogą być przydatne dla inicjowania i utrzymywania współpracy z otoczeniem instytucjonalnym oraz społeczno-gospodarczym uczelni, a także innowacyjne wyjście poza dotychczasową formułę aktywności akademickiej, tj. skonfrontowanie środowiska akademickiego ze środowiskami dyplomatów i organizacji biznesowych. Omawiano obszary kompetencji środowiska akademickiego w zakresie przyciągania inwestorów (prawo polskie i międzynarodowe, uwarunkowania międzynarodowe i lokalne, itp.). Postawiono pytanie: co może przyczynić się do szerszego wykorzystywania w obiegu biznesowym wiedzy absolwentów i pracowników UKSW?  

Dalszym etapem projektu były spotkania ze środowiskami samorządowymi i biznesowymi w następujących ośrodkach województwa mazowieckiego. (raport ze spotkań złożony w sierpniu w rektoracie)

3. Spotkania w ośrodkach regionalnych województwa mazowieckiego: 1 lipca Radom, 21 lipca Ciechanów, 27 lipca Płock,

Udział wzięli przedstawiciele lokalnej administracji, środowiska i organizacje biznesowe; zaproszeni goście z MSZ, ambasadorowie RP (byli/obecni) z krajów o największym potencjale inwestycyjnym; udział przedstawicieli think-tanków. W trakcie spotkań odbyły się dyskusje nt. aspektów prawnych i politycznych inwestycji w Polsce. Prezentacje w Radomiu, Ciechanowie i Płocku Podsumowanie i wnioski zostały umieszczone w prezentacji. Materiał z dyskusji i wnioski końcowe zostaly opracowane w formie materiału poglądowego i zamieszczone na stronach internetowych UKSW, WPIA oraz na specjalnie utworzonej dla tego projektu stronie www.science2bussines.pl

4. Kończącym etapem jest przygotowanie raportu dot. efektów spotkań (materiał zdjęciowy, teksty, opracowania, zapis dyskusji) na portalu WPiA, na stronach internetowych organizacji i firm konsultingowych oraz na stronach sieci społecznościowych.

Prezentacja jest skierowana do pracowników i absolwentów Wydziału Prawa i Administracji UKSW. Celem jest wskazanie narzędzi dla inicjowania i utrzymywania współpracy z otoczeniem instytucjonalnym oraz społeczno-gospodarczym uczelni, a także zaproponowanie innowacyjnego wyjścia poza dotychczasową formułę aktywności akademickiej, tj. skonfrontowanie środowiska akademickiego ze środowiskami dyplomatów i organizacji biznesowych.

Oczekiwane efekty projektu wraz z uzasadnieniem realizacji wymienionych celów w strategii UKSW

Zgodnie z założeniami Strategii Rozwoju UKSW ambicją uczelni jest zapewnienie studentom możliwości zdobywania wiedzy na najwyższym światowym poziomie i jednocześnie jej praktycznego zastosowania w pracy zawodowej; zaś: (…) pracownikom naukowo-dydaktycznym UKSW chce zapewnić warunki umożliwiające osiąganie liczących się w świecie wyników prac badawczych. Dla realizacji przystających do wyzwań współczesności zadań niezbędne jest rozwijanie kompetencji w obszarze stosunków międzynarodowych, w oparciu o bezpośrednie relacje ze światem dyplomacji, ekspertów oraz przedstawicieli środowisk biznesowych (samorządy gospodarcze, izby przemysłowo-handlowe, stowarzyszenia i organizacje międzynarodowe inwestorów).

Raport obejmuje podsumowanie spotkań i dyskusji, na co składa się:

1. Uzyskanie charakterystyki sektora wiedzy województwa mazowieckiego. Sektor wiedzy cechuje znaczący stopień heterogeniczności, co uniemożliwia zastosowanie tych samych narzędzi dla ukierunkowanego wsparcia ich rozwoju.

* Firmy sektorów wiedzy w województwie mazowieckim dysponują znaczącym potencjałem i dynamicznie się rozwijają, zarówno pod względem liczby podmiotów, jak i generowanego przez nie zatrudnienia. Mają już one jednak za sobą fazę gwałtownego wzrostu i przechodzą do fazy rozwoju stabilnego.

* Podmioty reprezentujące sektor wiedzy w województwie mazowieckim są wyraźnie skoncentrowane w miastach, w stopniu wyższym aniżeli w innych województwach.

* Sektor wiedzy skupia relatywnie więcej podmiotów małych, aniżeli inne sektory gospodarki. Są one także poddane silniejszej fluktuacji rynkowej, aniżeli obserwowana w innych gałęziach.

* W sektorze wiedzy nastąpiła koncentracja efektu wyprzedzenia (w stosunku do rozwoju obserwowanego w innych regionach UE), co nakazuje uznać, że wyrównanie tych opóźnień będzie się dokonywać na przestrzeni najbliższych 10-15 lat.

* W ujęciu terytorialnym wyraźna jest absolutna koncentracja podmiotów sektorów wiedzy mających swoją siedzibę w Warszawie i jej najbliższych okolicach.

2. Zbadanie potencjału w zakresie współpracy międzynarodowej

Współpraca międzynarodowa w działalności sektora:

* Firmy sektorów wiedzy wcześniej (pomimo ich statystycznie mniejszych rozmiarów) aniżeli firmy w innych sektorach, osiągają dojrzałość do podjęcia międzynarodowej ekspansji. Warto także podkreślić, że firmy tego sektora niejednokrotnie opanowują nisze rynkowe i mają silną pozycję na rynkach światowych.

* Podstawowym przejawem aktywności międzynarodowej podmiotów sektorów wiedzy jest współpraca z zagranicznymi firmami. Firmy jednoosobowe równie często, jak ich więksi odpowiednicy, poddają się internacjonalizacji, co odbiega od klasycznego jej wzorca, zgodnie z którym skłonność firmy do internacjonalizacji rośnie wraz z wielkością firmy.

* Wyraźnie dostrzegalna jest cezura czasowa, która istotnie zwiększa skłonność firm do działania w wymiarze międzynarodowym. Dla podjęcia działalności na rynkach państw członkowskich UE stanowi ją okres 3 – 6 lat, natomiast dla podjęcia działalności na rynkach państw nie będących członkami UE i na rynkach globalnych – 7 – 10 lat.

* Nieco ponad połowa firm zaangażowanych już obecnie w działalność międzynarodową planuje wzmocnienie swojej aktywności. Niezależnie od branży działalności, planowanym kierunkiem ekspansji są kraje europejskie. W przypadku pozostałych destynacji, da się zauważyć pewne zróżnicowania branżowe.

* Szansę w internacjonalizacji działalności częściej dostrzegają firmy najmłodsze, funkcjonujące na rynku krócej niż 3 lata oraz firmy najstarsze o ponad dziesięcioletnim stażu rynkowym.

3. Cel główny badań rynkowych prowadzonych w sektorze wiedzy wskazuje na posiadany potencjał, zasoby i kwalifikacje kapitału ludzkiego w takich gałęziach jak: reklama; usługi informatyczne i telekomunikacyjne (ICT); usługi/pośrednictwo finansowe; usługi prawne i inne usługi dla biznesu (np. konsulting, badania rynku).

4. Obszar badawczy obejmuje współpracę międzynarodową i podstawowe pytania dotyczą problemu:

1. Czy firmy sektora wiedzy podejmują współpracę międzynarodową?

2. Czy firmy sektora wiedzy podejmują współpracę w ramach projektów międzynarodowych o charakterze badawczym?

3. Czy firmy sektora wiedzy podejmują współpracę w ramach projektów międzynarodowych tzw. miękkich (np. nakierowanych na rozwój zasobów ludzkich)? 4. Gdzie (w których regionach Europy i świata) zlokalizowane są firmy, z którymi podejmują współpracę firmy sektora wiedzy?

5. Gdzie (w których regionach Europy i świata) zlokalizowane są zagraniczne firmy, które stanowią największą konkurencję dla firm sektora wiedzy WM?

W trakcie spotkań i dyskusji w okresie od czerwca do sierpnia 2015 uczestnicy projektu analizowali wiele wzajemnie uzupełniających się metod i technik badawczych. Przyjęta metodologia – w dostępnej literaturze - zakładała wykorzystanie technik jakościowych i ilościowych. Wśród nich znalazły się:

1. Analiza danych zastanych (desk research)

2.Indywidualne wywiady pogłębione – IDI (Individual in-Depth Interview)

4. Panel ekspertów

5. Case study

6. Warsztat ewaluacyjny

7. Analiza SWOT

Wnioski wynikające z przeprowadzonych analiz pozwalają na diagnozę stanu obecnego podmiotów sektora wiedzy, określenie czynników stymulujących kształtowanie i rozwój sektora wiedzy w województwie mazowieckim oraz na analizę trendów rozwojowych tego sektora.

Najważniejsze wnioski z badań przeprowadzonych w ramach poszczególnych obszarów badawczych są następujące:

Studenci i absolwenci wydziału Prawa i Administracji UKSW oraz kadra naukowo-dydaktyczna posiada potencjał w następujących obszarach :

Działalność prawnicza - reprezentowanie interesów jednej strony przeciw drugiej stronie przed sądem lub innym ciałem orzekającym, prowadzone przez adwokatów, radców prawnych lub pod ich nadzorem,

doradztwo prawne i ogólne konsultacje,

pomoc w przygotowywaniu dokumentów prawnych w zakresie: statutów, umów, porozumień i innych dokumentów związanych z prowadzeniem firm zwłaszcza w zakresie:

a. dokumentacji patentowej i praw autorskich

b. przygotowywanie innych dokumentów prawnych, np.: testamentów, pełnomocnictw - działalność notariuszy, komorników, sędziów polubownych, rzeczników patentowych, radców prawnych, mediatorów sądowych

pomoc w zakresie doradztwa wspomagającego zarządzanie - lobbing dla podmiotów gospodarczych i innych jednostek w zakresie stosunków międzyludzkich (public relations) i komunikacji - doradztwo i bezpośrednią pomoc dla podmiotów gospodarczych i innych jednostek w zakresie: o planowania strategicznego i organizacyjnego

wspieranie strategii działalności marketingowej

wspieranie zarządzania zasobami ludzkimi, doradztwa personalnego i planowania, organizacji pracy, efektywności zarządzania;

prowadzenie prac o charakterze eksperckim i naukowo-badawczym, w tym prace rozwojowe w dziedzinie nauk społecznych zwłaszcza politologicznym (uwzględniając kwestie prawa międzynarodowego, europejskiego i stosunków międzynarodowych).

Identyfikacja obszarów współpracy oraz możliwości transferu wiedzy

Współpraca pomiędzy sektorem B+R oraz sektorem przedsiębiorstw ma na celu transfer wiedzy i technologii. Można wyróżnić bardzo wiele form tej współpracy:

* Patronat i sponsoring edukacyjny, obiektu lub sprzętu – polega na udzielaniu patronatu lub sponsorowaniu przez firmy różnego rodzaju wydarzeń na uczelni w celach wizerunkowych. Cele pośrednie dotyczą pozyskania dobrej opinii wśród studentów jako przyszłych pracowników i pracowników naukowych jako potencjalnych współpracowników. Sponsoring może także dotyczyć budowy laboratorium, wyposażenia sali w sprzęt komputerowy, dostarczenia licencji na oprogramowanie itp.;

* Wymiana usług na podstawie umowy lub bez niej – obejmuje zatrudnianie naukowców w firmie w celu realizacji określonych projektów;

* Usługi na zlecenie – sektor biznesowy zleca ośrodkowi naukowemu wykonanie określonego zadania prowadzącego do praktycznych rezultatów, np. stworzenie prototypu urządzenia, dokonanie pomiarów testowych, wykonanie badań potrzeb dotyczących określonego produktu lub usługi;

* Jednorazowe wspólne przedsięwzięcie – dotyczy dużych projektów realizowanych wspólnie przez joint venture złożone z przedsiębiorstwa i ośrodka naukowego. Może to dotyczyć takich przedsięwzięć jak zbudowanie ośrodka badawczego, zaprojektowanie nowego produktu, zaprojektowanie, wdrożenie i eksploatacja innowacyjnej linii technologicznej itp.;

* Spółka biznesu i uczelni – obejmuje stałą, zinstytucjonalizowaną współpracę między przedsiębiorstwem a uczelnią;

* Udostępnianie wyników badań, wyposażenia lub laboratoriów – dotyczy odpłatnego (lub nieodpłatnego) użyczania firmom różnego rodzaju zasobów uczelni;

* Współpraca między sektorem gospodarki a spółkami spin-off – dotyczy współpracy przedsiębiorstw ze spółkami tworzonymi przez pracowników jednostek naukowo-badawczych;

* Działalność informacyjna i upowszechnianie efektów – dotyczy przede wszystkim budowania zdolności fundraisingowej. Obejmuje popularyzowanie wyników badań prowadzonych na uczelni, dostarczanie informacji na temat zakresu prowadzonych badań naukowych oraz na temat realizowanych kierunków kształcenia i programów dydaktycznych;

* Współpraca polegająca na usługach promocyjnych – uczelnie wykorzystują w dydaktyce narzędzia wypracowane przez firmy (np. oprogramowanie komputerowe), a te w zamian wyposażają uczelnie w niezbędny sprzęt i uzyskują lepiej przygotowanych absolwentów;

* Prowadzenie prac magisterskich i doktorskich w określonych firmach;

* Udział przedstawicieli biznesu w procesach dydaktycznych;

* Stypendia ufundowane przez biznes dla pracowników nauki;

* Zatrudnianie pracowników nauki w biznesie;

* Praktyki pracowników naukowych w przedsiębiorstwach;

* Praktyki i staże dla studentów organizowane w przedsiębiorstwach;

* Tworzenie przedsiębiorstw przez przedstawicieli nauki;

* Wspólne publikacje, konferencje, seminaria i targi;

* Studia podyplomowe i szkolenia realizowane przez uczelnie specjalnie dla przedstawicieli biznesu;

* Członkostwo w stowarzyszeniach branżowych i izbach gospodarczych przedstawicieli nauki;

* Nieformalne kontakty naukowców z praktykami, które przynoszą wymianę doświadczeń.

Dotychczasowe wyniki badań wskazują, że najpopularniejszą formą współpracy przedsiębiorców z sektorem nauki są praktyki studenckie i staże oraz doradztwo lub ekspertyza wykonywana przez placówkę naukową.

Również stosunkowo często można spotkać się z:

- organizowaniem wspólnych konferencji, sympozjów,

- sprzedażą przedsiębiorstwom usług badawczo-rozwojowych dotyczących bieżących problemów firmy,

- dofinansowywaniem lub sponsoringiem projektów badawczych

- bezpośrednim udziałem firm w procesach dydaktycznych.

Warto w tym kontekście zwrócić uwagę, że prowadzenie obopólnie korzystnych badań, których rezultatem byłyby praktyczne zastosowania, jest ciągle dość rzadko spotykane. Dotychczasowa współpraca przybiera zatem postać raczej dorywczych prac niż systematycznych projektów badawczych. Kooperacja różnicuje się także w zależności od oferty uczelni.

Pracodawcy najczęściej zainteresowani są nowymi technologiami, natomiast znacznie rzadziej poszukują nowych rozwiązań organizacyjnych, doradztwa w zakresie funkcjonowania firmy, badań społecznych i marketingowych, czy szkoleń.

Częstość współpracy – zarówno formalnej, jak i nieformalnej – wzrasta wraz z wielkością przedsiębiorstw. Im większa jest firma, tym większe prawdopodobieństwo, że będzie współpracować z co najmniej jedną placówką naukową.

Badania przeprowadzone w 2008 r. wśród najszybciej rozwijających się innowacyjnych przedsiębiorstw wg rankingu Deloitte Fast, największych pod względem przychodów i wartości majątku firm wg Listy 500 „Rzeczpospolitej” i najwyżej stojących uczelni w rankingu „Wprost” wykazały, że współpraca między sektorem nauki i biznesu miała miejsce w ok. 57% badanych polskich ośrodkach naukowych i 41% ankietowanych przedsiębiorstw.

Biorąc pod uwagę fakt, że w prowadzonych przez kilka ośrodków badaniach próba badawcza obejmowała zarówno czołówkę szkół wyższych (a na dodatek z dużą reprezentacją uczelni technicznych, ekonomicznych i medycznych, których działalność naukowa ma duże możliwości komercjalizacji), jak i najlepiej rozwijające się firmy, to ten odsetek wcale nie musi być traktowany jako nadzwyczaj wysoki (w badaniach międzynarodowych odsetek ten dla firm i ośrodków naukowych wynosi ok. 75- 80%. Najczęściej kontakty biznesu ograniczają się do jednej instytucji naukowej, a placówki naukowe kierują swoje propozycje do ograniczonej grupy przedsiębiorstw (często największych). Opis literatury w raporcie z sierpnia 2015). Badania wykazują też, że obustronne zainteresowanie współpracą rośnie.

W trakcie dyskusji w ośrodkach regionalnych zwrócono uwagę na czynniki ograniczające współpracę

Bariera natury komunikacyjnej

Przedsiębiorcy bardzo często zwracają uwagę, że właściwie nie znają oferty badawczo-rozwojowej placówek naukowych, a także napotykają trudności w uzyskaniu wyczerpującej informacji na temat potencjału badawczego uczelni. Barierą jest także niewysoka świadomość przedsiębiorców na temat korzyści, jakie mogą osiągnąć poprzez współpracę ze środowiskiem naukowym (Ciechanów, Radom, Płock).

Różnice oczekiwań i wzajemne uprzedzenia

Przedsiębiorcy przede wszystkim krytykują nieznajomość biznesu przez pracowników naukowych, wytykają nieterminowość, brak praktyczności i konkretności ofert, a także niereformowalność, zachowawczość i pasywną postawę w stosunku do firm. Według przedsiębiorców środowiska naukowe traktują ich instrumentalnie i przedmiotowo. Najczęściej kierowane do nich oferty zakładają, że będą źródłem finansowania albo - ze względu na wymogi biurokratyczne - jedynie elementem występującym we współpracy formalnie. Oznacza to, że środowiska akademickie często nie postrzegają firm jako równorzędnych partnerów w realizacji wspólnych projektów, co wywołuje wśród przedsiębiorców demotywujące poczucie niedocenienia. (źródło: Innowacyjność przedsiębiorstw na Mazowszu oraz współpraca ze szkołami wyższymi, Raport z badania realizowanego w ramach projektu Akademickie Mazowsze 2030.)

Barierą dla przedsiębiorców przy podejmowaniu decyzji był także brak w ofertach współpracy wymienionych korzyści oraz dokładnych informacji o produkcie końcowym. Biznes obawia się, że niewielkie doświadczenie pracowników naukowych we współpracy z gospodarką może pociągnąć za sobą dotkliwe skutki finansowe związane z nieterminowym wywiązywaniem się z umów, rozminięciem się z oczekiwaniami zleceniodawcy albo porażką prac nad komercjalizacją wyników badań. Współpraca obu środowisk jest obciążona w związku z tym znacznym ryzykiem finansowym. Ponadto dla znacznej liczby prac badawczych jest bardzo trudno oszacować koszty i zyski.

Bariery organizacyjne

Uczelnie nie posiadają wypracowanych standardów podziału korzyści ze sprzedaży praw własności intelektualnej, a także brakuje zinstytucjonalizowanych form współpracy. Współpraca szkół wyższych z biznesem opiera się przede wszystkim na zaangażowaniu poszczególnych naukowców, którzy nierzadko są pozbawieni jakiegokolwiek wsparcia ze strony uczelni.

Bariery kulturowe

Środowiska biznesowe i naukowe charakteryzują się zupełnie inną kulturą organizacyjną – dla pierwszych wartością dominującą działalność jest zysk, a dla drugich rozwój nauki. (ale jednorodność etniczno-kulturowa Mazowsza jest czynnikiem sprzyjającym zaufaniu, przywiązanie do tradycyjnych wartości, niski współczynnik procesów migracyjnych a jednocześnie otwartość i łatwość kontaktów z wieloma krajami europejskimi).

Inne czynniki sprzyjające współpracy

Elementarne zasady kooperacji

W tym sensie zarówno środowiska naukowe, jak i biznesowe zaznaczają, że współpracy pomaga otwartość i zaangażowanie obu stron, osobista uczciwość i dotrzymywanie zobowiązań, przełamanie wzajemnej nieufności, praktyczność podejścia, konkretność, terminowość, sprecyzowanie wzajemnych oczekiwań na początku współpracy, optymizm (entuzjazm, pozytywne nastawienie, przekonanie o sukcesie przedsięwzięcia) oraz opracowywanie projektów, w których obie strony odnoszą korzyści.

Aktywność edukacyjna uczelni

Często podkreśla się, że środowiska biznesowe nie wchodzą we współpracę z nauką, bo nie wiedzą, czego taka kooperacja mogłaby dotyczyć i w jakiej formie przebiegać. Zwrócono uwagę, że w układzie regionalnym konieczne jest propagowanie przykładów sukcesów polskich przedsiębiorstw, które zostały osiągnięte dzięki nauce.

Według przedsiębiorców w Radomiu i Płocku istotnym wsparciem byłoby też utworzenie sieci współpracy oraz organizowanie regularnych spotkań branżowych.

Proponowane działania uczelni ukierunkowane na zachęcanie jej pracowników do nawiązywania współpracy

Wśród działań stojących po stronie uczelni, które sprzyjają współpracy z biznesem, wymienia się zarówno w literaturze, ekspertyzach jak i w bezpośrednich kontaktach m.in.:

* wprowadzenie systemu motywowania pracowników do podejmowania projektów badawczo-rozwojowych, które zarówno posiadają potencjał rozwojowy dla naukowców, jak i zapewniają wzrost instytucjonalny;

* śledzenie, analizowanie i wdrażanie światowych trendów w działalności badawczo-rozwojowej;

* promowanie projektów, które zakładają komercjalizację rezultatów;

* przeznaczanie funduszy i zasobów na wspieranie własnych pracowników naukowych;

* określanie jasnych zasad podziału korzyści z projektów realizowanych pod auspicjami uczelni;

* aktywne wspieranie tworzenia uczelnianych zespołów badawczych (także interdyscyplinarnych);

* analizowanie potrzeb przedsiębiorców w kontekście prac badawczo-rozwojowych;

* ustalanie przejrzystych, formalnych reguł dotyczących własności intelektualnej komercjalizowanych wyników badań;

* ustalanie przejrzystych, formalnych reguł dotyczących współpracy między uczelnią a firmami.

Działania podejmowane przez przedsiębiorstwa

Sukces współpracy zależy także od działań podejmowanych przez przedsiębiorców. Efektywnej współpracy sprzyjają m.in.:

* rozpoznawanie i badanie potencjału określonego środowiska naukowego;

* określenie bez uprzedzeń korzyści płynących ze współpracy ze środowiskiem naukowym i komercjalizacji rezultatów prac B+R;

* ustalanie przejrzystych, formalnych reguł dotyczących własności intelektualnej komercjalizowanych wyników badań;

* ustalanie przejrzystych, formalnych reguł dotyczących współpracy ze szkołami wyższymi.

Działania władzy publicznej stymulujące tę współpracę

Wielu autorów a także dyskutanci w Radomiu, Płocku i Ciechanowie wymieniali wśród nich m.in.:

* powiązanie polityki naukowej z programem rozwoju gospodarki;

* wzrost nakładów na naukę;

* zmianę polityki finansowania badań;

* określanie priorytetowych kierunków badań;

* rozwój infrastruktury naukowej;

* nowe instrumenty i narzędzia finansowania badań i transferu technologii oraz stymulowania współpracy uczelni z gospodarką;

* rozwój nowych form współpracy uczelni z gospodarką;

* rozwój instytucji wpierających (pośredniczących) transfer technologii z uczelni do biznesu;

* nowe instrumenty finansowania wdrożeń (venture capital, seed capital, kredyty);

* wspieranie mobilności naukowców i studentów oraz rozwój współpracy międzynarodowej;

* nowe standardy oceny uczelni (oceny zewnętrzne, rankingi, nowe kryteria – wyniki wdrożeń, liczba patentów).

Rozwój instytucji pośredniczących w transferze wiedzy

Kolejnym czynnikiem sprzyjającym współpracy obu środowisk jest rozwój instytucji pośredniczących oraz wspierających innowacyjność i przedsiębiorczość, takich jak:

* Centra transferu technologii;

* Inkubatory przedsiębiorczości;

* Akademickie inkubatory przedsiębiorczości;

* Inkubatory technologiczne;

* Parki technologiczne;

* Parki naukowe;

* Parki przemysłowe;

* Ośrodki szkoleniowo-doradcze.

W opracowaniach wykorzystywanych dla potrzeb niniejszego raportu zwracano uwagę, że współpraca sektora wiedzy z sektorem B+R może mieć wiele wymiarów i form. Niewątpliwie wydaje się być ważnym czynnikiem, który przyczyni się do dalszego rozwoju tego sektora na obszarze Mazowsza oraz powoli na wprowadzenie bardziej wyrafinowanych produktów do oferty. Specyfiką sektora wiedzy jest także jego miejsce w systemie gospodarczym. Otóż bardzo często firmy sektora wiedzy stają się swoistym pośrednikiem między „hermetycznym” obszarem B+R, a sektorem gospodarki w regionie. To właśnie umiejętności i wiedza tego sektora często pozwalają zainicjować efektywny transfer wiedzy pomiędzy sektorem B+R a resztą gospodarki. Sektor wiedzy dzięki swojej elastyczności pozwala zminimalizować bariery współpracy. Zebrane w trakcie badań terenowych opinie poszczególnych przedsiębiorstw sektora wiedzy nie są jednakże jednoznaczne. Większość podmiotów (51%) wskazuje, że nigdy nie współpracowało z jednostkami naukowymi.

W latach 2012 – 2013 współpracę wskazało 27% podmiotów, podobnie jak w latach 2009 – 2011. Tylko 17% podmiotów zadeklarowało współpracę ze sferą B+R przed 2009 rokiem.

Współpracę nawiązywano najczęściej z:

* uczelnią (76% wskazań),

* instytutem badawczo – rozwojowym (29%),

* instytutem PAN (9%).

Najbardziej popularnymi formami są:

* wspólne realizowanie projektów o charakterze badawczo-rozwojowym,

* zlecenie prac badawczo-rozwojowych bądź zakup ich wyników,

* skorzystanie z doradztwa pracowników naukowych zatrudnionych,

* skorzystanie z usługi świadczonej przez jednostkę naukową (np. wykonanie pomiarów, opracowanie dokumentacji technicznej etc, opracowanie urządzenia),

* staż/praca studentów/pracowników naukowych w przedsiębiorstwie,

* uzyskanie opinii o innowacyjności,

* kształcenie i przeszkolenie personelu firmy.

Współpraca międzynarodowa w działalności sektora

Stopień umiędzynarodowienia firm sektorów wiedzy – także w województwie mazowieckim - jest wyższy w porównaniu ze statystyczną polską firmą. Warto zwłaszcza podkreślić, że – z dostępnych informacji - firmy tego sektora niejednokrotnie opanowują nisze rynkowe i kierują swoje usługi głównie na rynki światowe. Najwyższy stopień umiędzynarodowienia charakteryzuje branżę usług badania rynku (gdzie niemal połowa firm deklaruje prowadzenie działalności na rynku światowym) oraz branżę usług prawnych, a najniższy - branże usług/pośrednictwa finansowego oraz usług informatycznych i telekomunikacyjnych (ICT).

Podstawowym przejawem aktywności międzynarodowej podmiotów sektora wiedzy jest współpraca z zagranicznymi firmami.

Uczestnikami międzynarodowych sieci współpracy są najczęściej firmy oferujące usługi badania rynku (22,2%). O wysokim potencjale umiędzynarodowienia firm sektorów wiedzy świadczy to, że w przypadku niektórych form międzynarodowej aktywności (takich jak prowadzenie działalności eksportowej, współpraca z zagranicznymi firmami, partnerstwo w projektach międzynarodowych, czy też członkostwo w międzynarodowych sieciach współpracy), firmy jednoosobowe równie często poddają się internacjonalizacji, jak ich więksi odpowiednicy.

Zależność pomiędzy wielkością firmy a umiędzynarodowieniem widoczna jest jedynie w przypadku tworzenia przedstawicielstwa (wraz ze wzrostem liczby zatrudnionych w firmie pracowników rośnie częstotliwość wyboru przedstawicielstwa jako formy internacjonalizacji), co odpowiada klasycznemu wzorcowi internacjonalizacji. Z punktu widzenia możliwości objęcia sektorów wiedzy ukierunkowanym wsparciem przez politykę gospodarczą, warto zwrócić uwagę na cezurę czasową, która istotnie zwiększa skłonność firm do działania w wymiarze międzynarodowym.

I tak, dla podjęcia działalności na rynkach państw członkowskich UE taką cezurę czasową stanowi okres 3 - 6 lat, natomiast dla podjęcia działalności na rynkach państw nie będących członkami UE i na rynkach globalnych – 7 – 10 lat.

Nieco ponad połowa firm zaangażowanych już obecnie w działalność międzynarodową, planuje wzmocnienie swojej aktywności. Niezależnie od branży działalności, planowanym krajem ekspansji są kraje europejskie. W przypadku pozostałych kierunków, da się zauważyć pewne zróżnicowania branżowe - kraje Ameryki Północnej są preferowanym (poza Europą) miejscem ekspansji dla firm z branży usług ICT i sektora badawczo-rozwojowego, kraje Afryki - dla firm z branży usług badania rynku i usług konsultingowych, natomiast kraje Azji - dla firm z branży usług prawnych. Szansę w internacjonalizacji działalności częściej dostrzegają firmy najmłodsze, funkcjonujące na rynku krócej niż 3 lata oraz firmy najstarsze o ponad dziesięcioletnim stażu rynkowym.

WNIOSKI PRAKTYCZNE

W przypadku WPiA UKSW takimi rozwiązaniami innowacyjnymi dającymi przewagę na rynku zarówno absolwentom jaki i pracownikom mogłyby być:

1. organizacja pracy studentów i absolwentów poprzez Centra Informacji i Usług WPiA (działalność na zasadzie spółdzielni studenckiej) , gdzie studenci:

zbierają informację o miejscach pracy w regionie

aktywnie poszukują pracy dla swoich członków

są pośrednikami w organizacji staży i praktyk międzynarodowych (współpraca z Biurem Karier UKSW)

prowadzą badanie rynku usług prawnych i doradztwa;

gromadzą fundusze (składki i dochody z działalności usługowej) na rozwój własnej działalności).

2. Sporządzenie zestawu podstawowych usług doradczych, jakie mogą na rynku świadczyć pracownicy i absolwenci WPiA z rozróżnieniem na:

klienta krajowego (firmy województwa mazowieckiego)

klienta zagranicznego (potencjalni inwestorzy i eksporterzy)

3. Tworzenie nowej specjalizacji dot. fundraisingu (pozyskiwania finansowania badań i projektów naukowo-dydaktycznych;

4. Tworzenie specjalizacji dot. prawidłowego wykorzystania i rozliczania projektów,

5. Stworzenie narzędzi skutecznej komunikacji między uczelnią a podmiotami gospodarczymi; (telepraca, studenckie call-center, narzędzia komunikacji elektronicznej, oprogramowania do obsługi);

6. Nabywanie kompetencji związanych z powyższymi działaniami niezbędnych do założenia własnej działalności gospodarczej lub przejście do pracy w przedsiębiorstwie bądź instytucji publicznej;

Mechanizmy i narzędzia wspierające można uzyskać poprzez nawiązanie współpracy z Centrami Obsługi Inwestora i Eksportera http://mazowieckie.coie.gov.pl/en/dla-inwestorow/ . Dotyczyłoby to zwłaszcza:

• Ułatwiania inwestorom zagranicznym dostępu do informacji o warunkach podejmowania działalności gospodarczej w Polsce i instrumentach wsparcia przedsiębiorstw, w tym zachętach inwestycyjnych,

• Ułatwiania realizacji bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Polsce.

Merytoryczne wsparcie dla COIE stanowić mogą Wydziały Promocji Handlu i Inwestycji Ambasad i Konsulatów RP (WPHI).

Z dostępnej informacji wynika, że projekt COIE wpływa na:

• podniesienie stopnia koncentracji informacji o rynkach zagranicznych,

• wzrost dostępności do nieodpłatnych usług informacyjnych w zakresie eksportu i inwestycji,

• zmniejszenie kosztów wejścia przedsiębiorstwa na rynki zagraniczne,

• wzrost poziomu umiędzynarodowienia działalności gospodarczej przedsiębiorstw i wzrost konkurencyjności ich oferty eksportowo-inwestycyjnej,

• ułatwienie inwestorom zagranicznym dostępu do informacji o warunkach podejmowania działalności gospodarczej w Polsce i instrumentach wsparcia rozwoju przedsiębiorczości, w tym o zachętach inwestycyjnych.

Partnerem WPIA powinien być także Urząd Województwa Mazowieckiego, który jest odpowiedzialny za politykę rozwoju regionu i podejmuje działania w celu identyfikowania występujących problemów i możliwości rozwoju.

Jednym z podstawowych programów wsparcia, oparty na funduszach unijnych jest Program Operacyjny Kapitał Ludzki (PO KL) , którego zadaniem jest podnoszenie szeroko rozumianych kwalifikacji społeczeństwa.

ZAŁĄCZNIK 1, INFORMACJE UZUPEŁNIAJĄCE

Urząd Marszałkowski Województwa Mazowieckiego podjął próbę zdiagnozowania realnych potrzeb mieszkańców Mazowsza, które podlegają permanentnym zmianom, zaś środki przeznaczane na wzmacnianie kapitału ludzkiego niekoniecznie wprost przyczynią się do osiągnięcia zakładanych celów polityki rozwoju województwa. Dlatego podjęto działania w ramach realizacji zadań a studia i analizy prowadzone przez wykonawców merytorycznych pozwoliły na wydzielenie trzech modułów:

Moduł I:  

W ramach działań w Module I przeprowadzona była kompleksowa diagnoza społeczno-gospodarcza województwa. W badaniach zastosowano podejście interdyscyplinarne, które pozwoliło m.in. na wszechstronną ocenę potencjału rozwojowego regionu, wynikającego z ukształtowanych struktur funkcjonalno-przestrzennych oraz występujących powiązań i przepływów w ramach regionu i w jego szerokim otoczeniu (wymiar krajowy, europejski i światowy). Wykonawcami badań, w zależności od ich zakresu i charakteru, byli indywidualni pracownicy naukowi, zespoły badawcze uczelni wyższych i instytutów badawczych, firmy doradcze, organizacje pozarządowe oraz konsorcja formowane w celu realizacji zadania badawczego. Kryteria wyboru wykonawców określone są w dokumentach dotyczących konkursów/przetargów.

Moduł II:

W ramach działań w Module II przygotowano modele rozwoju umożliwiające:

1. identyfikację aktualnych ścieżek rozwoju regionalnego,

2. określenie związków przyczynowo-skutkowych w procesach rozwoju,

3. przygotowanie prognoz dotyczących rozwoju, symulacji skutków możliwych rozwiązań w strategiach i planach oraz budowanie scenariuszy rozwoju, z których wynikać będą rekomendacje dotyczące działań planistycznych i zarządczych.

Przygotowanie modeli, podobnie jak w przypadku badań z Modułu I, wykonawcy (indywidualni pracownicy naukowi, zespoły badawcze uczelni wyższych i instytutów badawczych, firmy doradcze, organizacje pozarządowe, konsorcja) wybrano w ramach procedur konkursowych/przetargowych (kryteria wyboru w dokumentacji konkursowej/przetargowej).

Moduł III:      

w ramach działań w Module III prowadzona była instytucjonalizacja przedsięwzięć zainicjowanych w Projekcie – badań i analiz (dalsza współpraca środowiska naukowego z praktykami planowania i zarządzania) oraz prognoz i scenariuszy rozwoju. Stworzony zostanie mechanizm i procedury zbierania, analizowania oraz wykorzystywania informacji i danych, dotyczących rozwoju województwa mazowieckiego dla potrzeb modelowania, w tym rekomendacje dotyczące polityki rozwoju – dla jego stymulowania w pożądanych kierunkach.

Program Operacyjny Kapitał Ludzki (PO KL) jest jednym z programów operacyjnych, służących realizacji Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia 2007-2013 i obejmuje całość interwencji Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) w Polsce.

Celem głównym PO KL jest wzrost zatrudnienia i spójności społecznej. Jest on realizowany zgodnie z wytycznymi sześciu celów strategicznych:

Cel 1. Podniesienie poziomu aktywności zawodowej oraz zdolności do zatrudnienia osób bezrobotnych i biernych zawodowo.

Cel 2. Zmniejszenie obszarów wykluczenia społecznego.

Cel 3. Poprawa zdolności adaptacyjnych pracowników i przedsiębiorstw do zmian zachodzących w gospodarce.

Cel 4. Upowszechnienie edukacji społeczeństwa na każdym etapie kształcenia przy równoczesnym zwiększeniu jakości usług edukacyjnych i ich silniejszym powiązaniu z potrzebami gospodarki opartej na wiedzy.

Cel 5. Zwiększenie potencjału administracji publicznej w zakresie opracowywania polityk i świadczenia usług wysokiej jakości oraz wzmocnienie mechanizmów partnerstwa.

Cel 6. Wzrost spójności terytorialnej.

Wdrażanie komponentów regionalnych PO KL na Mazowszu zostało powierzone Mazowieckiej Jednostce Wdrażania Programów Unijnych.

Mazowieckie Biuro Planowania Regionalnego realizuje projekt systemowy

Trendy Rozwojowe Mazowsza 

w ramach:

Priorytetu VIII Regionalne kadry gospodarki,

Działania 8.1 Rozwój pracowników i przedsiębiorstw w regionie, ;

Poddziałania 8.1.4 Przewidywanie zmiany gospodarczej.

Zakres wsparcia

Wsparcie rozwoju kadr przedsiębiorstw w regionie (ogólne i specjalistyczne szkolenia, doradztwo).

Zarządzanie zmianą gospodarczą (pomoc szkoleniowa dla pracowników restrukturyzowanych przedsiębiorstw oraz wsparcie pracodawców przechodzących restrukturyzację).

Transfer wiedzy (budowa sieci współpracy między światem nauki i światem przedsiębiorstw).

Kreatorami innowacji społecznych mogą być instytucje publiczne, ale w szczególności powinny tworzyć je w sposób oddolny podmioty prywatne, jak przedsiębiorstwa, organizacje społeczeństwa obywatelskiego, a także grupy i społeczności lokalne oraz osoby indywidualne.

Kapitał społeczny i innowacje społeczne

Kapitał społeczny stanowi podstawę rozwoju społecznego i ekonomicznego. Często jednak społeczny wymiar gospodarki, w szczególności w obszarze innowacji jest marginalizowany, postrzegany jako nie mający większego wpływu na mechanizmy budowania potencjału konkurencyjnego. Innowacje utożsamiane są przede wszystkim z postępem technicznym i technologicznym, a powinny być kojarzone także z mechanizmami społecznymi, takimi jak zaufanie społeczne, otwartość na nowatorskie rozwiązania, system edukacyjny wspierający kreatywność6 . Odpowiedni poziom kapitału społecznego, w tym umacnianie przekonania o istotności wprowadzania zmian, a także przyzwolenie na konkurowanie, które skutkuje zwiększeniem efektowności, są motorem rozwoju gospodarczego i wzrostu jakości życia społeczeństwa. Źródło : RIS 2015-2020

W kontekście trwającej na forum Unii Europejskiej debaty nad przyszłością europejskiej polityki spójności powstał kluczowy dokument – Strategia Europa 2020. Ten dokument strategiczny przedstawia wizję Europy w 2020 roku, wskazując jako priorytety trzy wzajemnie powiązane obszary, tj. rozwój inteligentny, rozwój zrównoważony oraz rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu.

W rozumieniu dokumentu rozwój inteligentny to rozwój gospodarki opartej na wiedzy i innowacjach, który realizowany będzie przez tzw. flagowe inicjatywy w obszarach:

* innowacji (projekt przewodni Unia Innowacji, mający na celu poprawę ramowych warunków i dostępu do finansowania badań i innowacji),

* społeczeństwa cyfrowego (projekt przewodni Europejska Agenda Cyfrowa, mający na celu upowszechnienie szybkiego Internetu, korzyści dla firm i gospodarstw domowych z jednolitego rynku cyfrowego),

* edukacji i mobilności (projekty przewodnie Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia oraz Mobilna Młodzież, ukierunkowane na poprawę warunków kształcenia oraz podniesienie atrakcyjności europejskiego szkolnictwa wyższego na arenie międzynarodowej i uczenia się przez całe życie),

* przemysłu (projekt Zintegrowana polityka przemysłowa w erze globalizacji, którego celem jest zapewnienie silnego, konkurencyjnego i zróżnicowanego łańcucha wartości w sektorze produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem małych i średnich przedsiębiorstw).

W związku z tym władze regionalne są zobligowane do przygotowania strategii badawczych i innowacyjnych na rzecz inteligentnej specjalizacji w celu umożliwienia wykorzystania unijnych funduszy strukturalnych w sposób bardziej efektywny i zwiększający synergię między różnymi politykami unijnymi, krajowymi i regionalnymi, a także inwestycjami publicznymi i prywatnymi. Oznacza to wzmacnianie regionalnych systemów innowacji, maksymalizowanie przepływów wiedzy oraz rozpowszechnianie korzyści wynikających z innowacji w obrębie całej gospodarki regionalnej. Pod pojęciem inteligentnej specjalizacji rozumiany jest zintegrowany, lokalny program transformacji gospodarczej, stanowiący element nowej polityki Unii Europejskiej wobec regionów. Zgodnie z jej ideą Mazowsze musi określić swoje mocne i słabe strony, rozwijać się ze szczególnym naciskiem na innowacje. Za koncepcją przemawia konieczność efektywnego wykorzystania alokowanych środków oraz skupienie się na określonej liczbie priorytetów i celów rozwojowych.

W ramach unijnej polityki spójności na lata 2014 – 2020 inteligentna specjalizacja stała się warunkiem wstępnym dla wspierania inwestycji w zakresie dwóch kluczowych założeń polityki:

1. wzmacniania badań, rozwoju technologicznego i innowacji (cel dotyczący badań i innowacji),

2. poprawy dostępu do technologii informacyjno-komunikacyjnych i korzystania z ICT o wysokiej jakości (cel dotyczący ICT).

Jeden z celów RIS

Pod pojęciem internacjonalizacja rozumiane są działania służące międzynarodowym powiązaniom gospodarczym i naukowym regionu. Do ich najważniejszych rezultatów zalicza się: napływ bezpośrednich inwestycji zagranicznych, handel zagraniczny, a także inne formy kooperacji z zagranicą (w tym zakup lub sprzedaż licencji). Konkurencja między metropoliami i regionami wymaga wzmocnienia potencjału Warszawy, ale także ułatwienia i przyspieszenia internacjonalizacji innych części województwa. Coraz częściej okazuje się, że inwestorzy zagraniczni wolą lokalizować całą lub część swojej działalności nie w samej Warszawie, lecz w jej otoczeniu.

Wzrost internacjonalizacji, będzie osiągnięty poprzez realizację następujących celów operacyjnych:

1. Wzrost aktywności jednostek naukowych, przedsiębiorstw oraz klastrów Mazowsza na arenie międzynarodowej. Podmioty gospodarki regionu muszą być obecne na rynkach zagranicznych, a w rezultacie stać się częścią rynku globalnego. Konieczne staje się dostosowywanie ich struktury, sposobu zarządzania, sieci współpracy do wymagań konkurencji międzynarodowej. Szczególnie ważna jest obecność firm Mazowsza na wymagających rynkach krajów wysoko rozwiniętych. Wspieranie działalności proeksportowej mazowieckich firm oraz inwestycji zagranicznych powinno obejmować takie elementy, jak: rzetelna informacja o różnych rynkach zagranicznych, współpraca w zakresie wymiany wiedzy i doświadczeń między firmami obecnymi za granicą i Wzrost internacjonalizacji ukierunkowany na rozwój innowacyjności województwa mazowieckiego Wzrost aktywności jednostek naukowych, przedsiębiorstw oraz klastrów Mazowsza na arenie międzynarodowej Wzrost bezpośrednich inwestycji zagranicznych z sektorów wysokich technologii oraz liczby ośrodków badawczo-rozwojowych (lub ich części) zakładanych przez inwestorów zagranicznych, gwarantujących współpracę ze środowiskiem lokalnym

2. Wzrost liczby międzynarodowych projektów badawczych i rozwojowych realizowanych na Mazowszu Efektywny marketing Mazowsza jako regionu innowacyjnego tymi, które taką działalność starają się podjąć, współpraca między władzami regionalnymi i lokalnymi oraz przedsiębiorstwami i ich stowarzyszeniami w celu intensyfikacji kontaktów zagranicznych w celach biznesowych. Ogromnym atutem Mazowsza są usługi B+R, których wykorzystanie należy wspierać w kontekście outsourcingu, szczególnie uwzględniając popyt na usługi B+R wśród zagranicznych podmiotów. Zwiększanie internacjonalizacji regionu wymaga także wspierania międzynarodowych powiązań kooperacyjnych. Należy dążyć do rozszerzenia działalności firm, instytucji naukowych i innych podmiotów gospodarki na rynki zagraniczne, również w formie powiązań kooperacyjnych.

Rekomendowane działania:

* Wsparcie działań proeksportowych i sprzedaży licencji.

* Wsparcie outsourcingu usług badawczych i prac rozwojowych.

* Stymulowanie międzynarodowych powiązań kooperacyjnych o charakterze innowacyjnym.

Celem jest wzrost bezpośrednich inwestycji zagranicznych z sektorów wysokich technologii oraz liczby ośrodków badawczo-rozwojowych (lub ich części) zakładanych przez inwestorów zagranicznych, gwarantujących współpracę ze środowiskiem lokalnym. Myślenie o rozwoju regionu w perspektywie długookresowej wiąże się z koniecznością przyciągania inwestycji, które gwarantują stosowanie nowoczesnych technologii we współpracy ze środowiskiem lokalnym.

Kluczowym czynnikiem lokalizacji takich inwestycji jest potencjał innowacyjny partnerów, zatem przyciąganie inwestorów zagranicznych z sektorów wysokich technologii powinno się odbywać przez budowanie i promowanie potencjału firm mazowieckich, wspieranie nowoczesnych kierunków badań i edukacji, rozbudowę nowoczesnej infrastruktury oraz wzrost sprawności instytucjonalnej władz samorządowych, głównie szczebla lokalnego. Działania w zakresie tego celu powinny zmierzać w kierunku przygotowywania szczegółowych ofert dla wybranych inwestorów i firm już działających na Mazowszu, promocję możliwości rozwoju działalności B+R w regionie, budowanie systemu zachęt na poziomie regionalnym i lokalnym dla tego typu podmiotów.

Rekomendowane działania:

* Opracowanie i prowadzenie szkoleń dla administracji samorządowej i firm z zakresu pozyskiwania zagranicznych inwestorów i partnerów biznesowych.

* Programy zachęt dla podmiotów zagranicznych do lokowania inwestycji w projekty B+R i sektor wysokiej techniki na terenie województwa mazowieckiego.

Celem jest wzrost liczby międzynarodowych projektów badawczych i rozwojowych realizowanych na Mazowszu.

Realizacja międzynarodowych projektów umożliwia nie tylko nawiązanie kontaktów, zwiększających prawdopodobieństwo dalszej współpracy w przyszłości, ale również pozwala na przenikanie kultury technologicznej, organizacyjnej i kooperacji z krajów o wyższym poziomie innowacyjności. Niezbędne jest utworzenie instrumentów promocji i nagradzania aktywności w międzynarodowych projektach, adresowanych do przedsiębiorców, uczelni, instytucji otoczenia biznesu, studentów, pracowników naukowych, jak i pracowników jednostek badawczo-rozwojowych.

Rekomendowane działania:

* Programy zachęt dla podmiotów krajowych i zagranicznych do lokowania wspólnych przedsięwzięć w zakresie prac B+R na terenie województwa mazowieckiego.

* Wsparcie doradcze i merytoryczne polskich podmiotów w procesie aplikowania o środki w ramach krajowych i międzynarodowych programów badawczych.

Efektywny marketing Mazowsza jako regionu innowacyjnego.

W ciągu kilku lat Mazowsze musi wypracować system promocji, który spowoduje, że wielu przedsiębiorcom z zagranicy ten region będzie kojarzył się z innowacjami. W związku z dużym potencjałem naukowym Warszawy, w szczególności usług B+R, potrzebny jest plan działań obejmujący diagnozę „flagowych” usług i produktów w zakresie innowacyjności, diagnozę najważniejszych sukcesów na polu innowacji (firmy krajowe i zagraniczne, a także uczelnie i ośrodki B+R). Należy także określić koncepcję promocji Mazowsza w wybranych krajach i środowiskach gospodarczych oraz zasady współpracy instytucji zajmujących się relacjami z zagranicą.

Rekomendowane działania:

* Marketing jednostek naukowych i instytutów badawczych.

* Promocja wyników prac oraz potencjału sfery badawczo-rozwojowej.

* Promocja osiągnięć naukowych i technologicznych regionu prowadzących do zwiększenia innowacyjności regionu oraz dwóch skoncentrowanych na zapewnieniu potencjału innowacyjnego poprzez kształtowanie postaw i rozwój kompetencji w społeczeństwie.

Do każdego celu strategicznego przypisano cele operacyjne, w oparciu o które konstruowane będą instrumenty wsparcia i będą podejmowane działania w ramach RIS.

CEL STRATEGICZNY I

Zwiększenie i wzmocnienie współpracy w procesach rozwoju innowacji i innowacyjności

CEL STRATEGICZNY II

Wzrost internacjonalizacji ukierunkowany na rozwój innowacyjności województwa mazowieckiego

CEL STRATEGICZNY III

Wzrost efektywności wsparcia i finansowania działalności proinnowacyjnej w regionie Wzrost innowacyjności Mazowsza, prowadzący do przyspieszenia wzrostu i zwiększenia konkurencyjności w skali UE Wzrost internacjonalizacji województwa mazowieckiego

CEL GŁÓWNY to wzrost internacjonalizacji województwa mazowieckie go Kształtowanie i promowanie postaw proinnowacyjnych oraz pro-przedsiębiorczych sprzyjających kreatywności i kooperacji Rozwój społeczeństwa informacyjnego

CEL STRATEGICZNY IV

Wspieranie firm z Mazowsza w realizacji projektów, których celem jest poprawa konkurencyjności poprzez stosowanie innowacyjnych rozwiązań. Znaczna część barier, jakie dostrzegają przedsiębiorcy w zakresie realizacji projektów innowacyjnych (np. brak środków, formalne ramy realizacji określonych projektów), leży poza kompetencjami władz regionalnych. Możliwa jest jednak poprawa jakości informacji, poprawa współpracy na linii firma – doradcy, poprawa w zakresie szkolenia kadr, które mogą służyć informacją dla świata biznesu lub mogą być zatrudniane przez firmy właśnie do realizowania określonych projektów.

Rekomendowane działania:

* Programy szkoleniowe dla firm i instytucji otoczenia biznesu z zakresu współpracy międzynarodowej, innowacyjności, konkurencyjności, marketingu, praw własności intelektualnej i przemysłowej oraz zapewnienie dostępu do specjalistycznych baz danych w tym zakresie.

Cele operacyjne podporządkowane realizacji powyższego celu strategicznego, to:

1. Utworzenie trwałych mechanizmów komercjalizacji wyników działalności badawczej. Istotnym czynnikiem wpływających na podnoszenie innowacyjności firm, regionów i krajów jest efektywnie funkcjonujący rynek innowacji. Jedną z najważniejszych korzyści jego funkcjonowania jest ścisła współpraca świata nauki ze sferą gospodarczą i wyznaczanie kierunków działalności badawczorozwojowej. Efektywnie funkcjonujący rynek ułatwia finansowanie działalności B+R przez prywatnych inwestorów, tworząc alternatywę dla publicznych programów wsparcia i jest istotnym elementem promocji postaw proinnowacyjnych. Funkcjonowanie rynku innowacji napotyka jednak wiele barier strukturalnych, do których należy niedostateczny przepływ informacji pomiędzy potencjalnymi partnerami oraz brak mechanizmów wyceny wartości niematerialnych i prawnych. Mazowsze, jako region o szczególnie rozwiniętym sektorze usług (w tym usług finansowych i najlepiej rozwiniętym w tej części Europy rynku papierów wartościowych), o największym stopniu rozwoju gospodarczego w Polsce oraz o relatywnie dużym poziomie umiędzynarodowienia powinien być najważniejszym elementem krajowego rynku na rozwiązania innowacyjne, a w kilkuletniej perspektywie stać się istotnym uczestnikiem rynku międzynarodowego. W celu stymulowania tworzenia efektywnych mechanizmów komercjalizacji wyników działalności badawczej należy koncentrować działania m.in. na pośrednictwie w nawiązywaniu kontaktów pomiędzy sferą nauki i biznesu, promowaniu potencjalnych inwestorów, pomocy w pozyskiwaniu zewnętrznego finansowania dla innowacyjnych projektów (w tym w pozyskiwaniu środków na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych), organizowaniu targów, seminariów, warsztatów czy forów, na których innowatorzy mieliby okazję zapoznać się z potencjalnymi inwestorami i ich oczekiwaniami, a inwestorzy mieliby możliwość zapoznania się z potencjałem badawczym i innowacyjnym potencjalnych partnerów naukowych.

Rekomendowane działania:

* Doradztwo w zakresie urynkowienia działalności badawczej i pozyskiwania źródeł finansowania dla przedsięwzięć innowacyjnych.

* Doradztwo w zakresie ochrony własności intelektualnej.

* Wsparcie tworzenia i rozwoju komercyjnej oferty badawczej instytucji naukowych.

2. Wspieranie przygotowania firm z Mazowsza do wykorzystania krajowych i zagranicznych programów badawczych. W ramach tego celu konieczne jest wspieranie działań zwiększających jakość instytucji otoczenia biznesu oraz instytucji zrzeszających przedsiębiorców w zakresie wiedzy o możliwościach (zob. Ośrodki innowacji i przedsiębiorczości w Polsce. Raport 2012, red. A. Bąkowski, M. Mażewska, Stowarzyszenie Organizatorów Ośrodków Innowacji i Przedsiębiorczości w Polsce, Warszawa 2012, s. 12) praktycznego i proinnowacyjnego wykorzystania środków publicznych. Niezbędne jest również zapewnienie jak najwyższego stopnia profesjonalizacji i przejrzystości procedur wyboru przedsięwzięć B+R o najwyższym poziomie innowacyjności.

Rekomendowane działania:

* Upowszechnienie informacji o dostępnych programach.

* Promocja możliwości udziału w projektach innowacyjnych wśród mazowieckich firm.

* Tworzenie i udostępnianie źródeł informacji (katalogów, baz danych, itp.) oraz narzędzi wymiany wiedzy pomiędzy firmami i instytucjami w zakresie: potencjału naukowego i gospodarczego, innowacji i technologii, projektów innowacyjnych i dobrych praktyk, rynków zagranicznych i nawiązywania kontaktów z zagranicznymi podmiotami, możliwości inwestycyjnych, dostępnych narzędzi wspierania projektów innowacyjnych.

* Wsparcie doradcze i merytoryczne polskich podmiotów w procesie aplikowania o środki, rozliczania projektów i sprawozdawczości w ramach krajowych i międzynarodowych programów badawczych.

3. Wspieranie firm z Mazowsza w realizacji projektów, których celem jest poprawa konkurencyjności poprzez stosowanie innowacyjnych rozwiązań. Znaczna część barier, jakie dostrzegają przedsiębiorcy w zakresie realizacji projektów innowacyjnych (np. brak środków, formalne ramy realizacji określonych projektów), leży poza kompetencjami władz regionalnych. Możliwa jest jednak poprawa jakości informacji, poprawa współpracy na linii firma – doradcy, poprawa w zakresie szkolenia kadr, które mogą służyć informacją dla świata biznesu lub mogą być zatrudniane przez firmy właśnie do realizowania określonych projektów.

Rekomendowane działania:

* Programy szkoleniowe dla firm i instytucji otoczenia biznesu z zakresu współpracy międzynarodowej, innowacyjności, konkurencyjności, marketingu, praw własności intelektualnej i przemysłowej oraz zapewnienie dostępu do specjalistycznych baz danych w tym zakresie.

4. Wzrost środków na innowacyjne projekty małych i średnich firm (w tym spin-off zakładanych przez absolwentów i pracowników uczelni). Środki dla realizowania powyższego celu mogą pochodzić zarówno ze sfery publicznej, jak i prywatnej. W pierwszym przypadku istotne jest dążenie do takiego wyboru projektów, by zapewnić możliwie jak największy udział innowacyjnych przedsięwzięć realizowanych przez MŚP, przy zachowaniu dbałości o efektywność zapewnianego wsparcia. Pozyskiwanie środków prywatnych na ten cel może być skutkiem działań promujących współpracę dużych i znaczących firm regionu z instytucjami naukowymi, jak również zaangażowania kapitałów podwyższonego ryzyka, funduszy venture, aniołów biznesu i innych instrumentów inżynierii finansowej.

Rekomendowane działania:

* Wspieranie tworzenia spółek celowych, spin-off, itp.

* Wsparcie instytucji otoczenia biznesu wyspecjalizowanych w zakresie komercjalizacji innowacyjnych pomysłów, a w szczególności inkubatorów przedsiębiorczości.

* Systemy finansowania stymulujące innowacyjność, np. vouchery, bony na innowacje.

Cel V jest zgodny z założeniami Europejskiej Agendy Cyfrowej, będącej częścią kompleksowego programu reform Unii Europejskiej Europa 2020 i będzie realizowany przez następujące cele operacyjne:

1. Wsparcie wdrażania technologii informacyjno-komunikacyjnych w przedsiębiorstwach. Sektor IT, a w szczególności usługi związane z oprogramowaniem, poprzez szeroki wachlarz możliwych zastosowań, mogą mieć wpływ na niemal każdą sferę działalności gospodarczej. Tworzenie, odkrywanie i penetracja nowych zastosowań stanowi pole do aktywności innowacyjnej. Mimo wysokiego odsetka przedsiębiorstw wykorzystujących podstawowy sprzęt komputerowy, jedynie niewielka część firm stosuje technologie teleinformatyczne do prowadzenia handlu i oferowania usług. W miarę dalszego rozwoju światowej gospodarki, brak upowszechnienia przestrzeni wirtualnej jako kanału obsługi klientów i dostawców może stać się barierą rozwoju gospodarczego regionu. Dlatego należy wspierać i promować dążenie do posługiwania się technologiami informacyjno-komunikacyjnych w działalności operacyjnej przedsiębiorstw, a także do pogłębiania informatyzacji, w szczególności poprzez wdrażanie zintegrowanych systemów wspomagających podejmowanie decyzji. Ważne jest także wsparcie bieżącej działalności przedsiębiorstw, na przykład poprzez umożliwienie swobodnego korzystania z zasobów przy zastosowaniu najnowszych rozwiązań z zakresu wirtualizacji. Rozwój społeczeństwa informacyjnego Wsparcie wdrażania technologii informacyjno-komunikacyjnych w przedsiębiorstwach Wsparcie tworzenia i wdrażania inteligentnych systemów zarządzania oraz e-usług (e-administracja, e-zdrowie, e-logistyka, e-finanse, e handel, e-praca, e-edukacja) Wspieranie inicjatyw promujących rozpowszechnianie i wykorzystanie Internetu Zwiększenie umiejętności wykorzystania technologii cyfrowych i włączenia cyfrowego

Rekomendowane działania:

* Wsparcie i promocja przedsięwzięć zwiększających wykorzystanie ICT w działalności gospodarczej, a w szczególności wykorzystania kanałów transmisji danych do świadczenia usług, sprzedaży towarów i organizacji dostaw, a także wdrażanie systemów wspomagających zarządzanie przedsiębiorstwem.

* Wsparcie aktywności B+R w dziedzinie technologii informacyjnokomunikacyjnych.

2. Wsparcie tworzenia i wdrażania inteligentnych systemów zarządzania oraz e-usług (e-administracja, e-zdrowie, e-logistyka, e-finanse, e-handel, epraca, e-edukacja). W dobie nasilającej się konkurencyjności niezwykle istotne jest wspieranie nowych, innowacyjnych e-usług oraz innowacyjnych rozwiązań elektronicznego biznesu, a także walka z barierami ekonomicznymi i mentalnymi utrudniającymi wdrażanie tego rodzaju przedsięwzięć wśród mieszkańców Mazowsza. Zautomatyzowane usługi, z których klient może skorzystać w dowolnym miejscu i czasie, zaczynają wypierać usługi świadczone w formie tradycyjnej i odgrywają coraz większą rolę w podstawowych sferach funkcjonowania człowieka, takich jak zdrowie, kultura, administracja, handel itp. Poprawa komunikacji między przedsiębiorstwami, poprzez zastosowanie nowych rozwiązań cyfrowych, pozytywnie wpływa na ich elastyczność i szybkość funkcjonowania, zmniejsza ich koszty i pozwala nawet niewielkim podmiotom rozszerzać krąg odbiorców w stopniu niewyobrażalnym w tradycyjnej gospodarce. Istotne jest budowanie zaufania społeczeństwa do usług dostępnych drogą elektroniczną, między innymi poprzez systematyczne aktualizowanie udostępnianych treści, zwiększanie bezpieczeństwa transakcji i odpowiednią ochrony danych osobowych. W przypadku e-administracji duże znaczenie ma zapewnienie kompatybilności w świadczeniu poszczególnych usług i możliwości pełnego załatwienia sprawy drogą elektroniczną. Wciąż także należy zwiększać kompetencje e-biznesowe przedsiębiorców.

Rekomendowane działania:

* Wdrażanie rozwiązań informatycznych zwiększających adaptacyjność i skuteczność systemów zarządzania infrastrukturą oraz usługami świadczonymi za jej pośrednictwem (np. sieci inteligentne, systemy informacji miejskiej, transport publiczny).

* Wdrażanie systemów informatycznych w budynkach użyteczności publicznej.

* Tworzenie i rozwój platform usług świadczonych drogą elektroniczną.

* Wsparcie interoperacyjności w celu obniżenia barier w funkcjonowaniu systemów teleinformatycznych.

* Działania w kierunku możliwości pełnego załatwienia sprawy drogą elektroniczną.

3. Wspieranie inicjatyw promujących rozpowszechnianie i wykorzystanie Internetu. Rozwój społeczeństwa informacyjnego nie jest możliwy bez zapewnienia dostępu do podstawowego medium komunikacji, jakim jest Internet. Dlatego jednym z działań będzie promowanie wśród władz samorządowych wykorzystywania środków publicznych na rozwój Internetu w regionie, w szczególności zaś na obszarach słabo zurbanizowanych. W ramach promowania tych inicjatyw powinny zostać również uwzględnione działania mające na celu promowanie wykorzystywania Internetu w działalności innowacyjnej oraz działania w zakresie rozwoju treści na poziomie lokalnym.

Rekomendowane działania:

* Promocja wśród władz samorządowych wykorzystania środków publicznych na rozwój Internetu, w szczególności na obszarach słabo zurbanizowanych.

* Wspieranie inicjatyw na rzecz kultury i tworzenia kreatywnych treści z wykorzystaniem Internetu.

* Wsparcie innowacji społecznych wykorzystujących ICT.

4. Zwiększenie umiejętności wykorzystania technologii cyfrowych i włączenia cyfrowego. Technologie cyfrowe, oprócz wysokiego potencjału rozwojowego, pozwalają na upowszechnienie korzystania z usług społecznych opartych na tych technologiach, tj.: e-kształcenie, e-administracja, e-zdrowie. Należy więc niwelować przepaść cyfrową, szczególnie w przypadku osób z mniej uprzywilejowanych grup społecznych, którym należy się równy udział w osiąganiu korzyści ze społeczeństwa cyfrowego. Ponadto sektor technologii cyfrowych nie może skutecznie funkcjonować jako siła napędowa konkurencyjności i wydajności gospodarki bez wykwalifikowanych specjalistów. Zapotrzebowanie na pracowników posiadających właściwe kompetencje w tej dziedzinie będzie systematycznie wrastać, dlatego niezbędne jest dążenie do zwiększenia liczby osób z wykształceniem w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnych i e-biznesu oraz podniesienie jakości tego kształcenia. Istotne są również inicjatywy poszerzające wiedzę i umożliwiające właściwe dopasowanie trzech elementów – technologii ICT, obszarów jej zastosowania oraz umiejętności osób, które się nimi posługują.

Rekomendowane działania:

* Budowa publicznej infrastruktury dostępowej.

* Polityka bezpieczeństwa informacji.

* Wzmacnianie kompetencji cyfrowych oraz edukacja medialna.

* Projekty edukacyjne zwiększające świadomość i zaufanie do technologii informacyjno-komunikacyjnych (włączenie cyfrowe).

ZAŁĄCZNIK 2. Prezentacja końcowa

1. Kontakt pracowników akademickich ze światem biznesu w celu komercjalizacji ich wyników pracy, doświadczeń i wiedzy kojarzy nam się na ogół z wdrażaniem rozwiązań technologicznych oraz współpracą laboratoriów instytucji badawczo-rozwojowych z ich odpowiednikami w firmach i przedsiębiorstwach.

2. Innowacja (zmiana) stanowi efekt procesu rozpoczynanego wygenerowaniem idei, pomysłu , nowego rozwiązania w dziedzinie technologii, zarządzania, kultury, ekologii itp.

3. Powstaje pytanie czy jest możliwy i w jakim stopniu wkład placówek naukowo-dydaktycznych w proces związany z przyciąganiem zagranicznych inwestycji. Raczej trudno tu o wynalazki posiadające wymiar materialny.

4. W świecie biznesu decyduje zasób wiedzy, pomysł, nowe rozwiązanie o charakterze organizacyjnym, prawnym a nawet politycznym.

5. Inwestycje można przyciągnąć poprzez:

odpowiedni klimat prawno-polityczny;

korzystny dla inwestora pakiet rozwiązań fiskalnych;

zachęty o charakterze kalkulacji ekonomicznej (koszty pracy, transportu itp.)

zasoby intelektualne i potencjał twórczy;

inne (kulturowe,

6. Jaką wartość dodaną w procesie przyciągania inwestycji może dać środowisko UKSW, zwłaszcza Wydziału Prawa i Administracji?

1. Zasoby wyspecjalizowanych

2. Dobrze przygotowanych absolwentów kierunków prawo, administracja, stosunki międzynarodowe;

7. W jakich dziedzinach pracownicy i absolwenci mogą służyć pomocą inwestorom?

1. aspekty prawne prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce (ustawa o swobodzie działalności gospodarczej, prawo pracy, prawo podatkowe, prawo bankowe, umowy międzynarodowe i inne);

2. kwestie dot. legalizacji pobytu w Polsce;

3. nabywanie nieruchomości w Polsce;

4. pomoc w kontaktach z władzami lokalnymi (samorządy, gminy, organizacje społeczne i pracownicze) – przewodnicy inwestora w otoczeniu administracyjnym i społecznym;

8. Jaką nową wartość może dodać środowisko UKSW / WPiA w tym procesie?

doświadczenie i znajomość środowiska politycznego (doradcy i pracownicy instytucji centralnych, byli politycy, dyplomacji)

znajomość środowiska samorządowego województwa mazowieckiego i regionów sąsiednich (absolwenci zatrudniani jako specjaliści

9. Dyskusja i podsumowanie

Zakończenie projektu: 15 listopada 2015 r.;

Prezentacja rezultatów projektu oraz raportu końcowego w dniach 17 listopada i 8 grudnia.

Pomagamy znaleźć optymalne rozwiązania.

Odkryj z nami najlepsze rozwiązania dla swojego biznesu.

Źyczliwa współpraca

Kompleksowa analiza problemu

Elastyczne rozwiązanie

Kim jesteśmy? Poznaj nasz zespól.

Słuchamy, dyskutujemy, analizujemy, pomagamy. Znajdujemy najlepsze rozwiązanie problemów.

dr Mariusz Maszkiewicz

Koordynator Projektu

Absolwent i doktor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. jest wykładowcą w Instytucie Stosunków Międzynarodowych Wydziału Prawa i Administracji UKSW od 2007 roku. Jest socjologiem, dyplomatą, coachem, autorem kilku książek i kilkudziesięciu artykułów. Jego prace tłumaczono na język angielski, rosyjski, białoruski, hiszpański, litewski i ukraiński. Ma bogate doświadczenie we współpracy z biznesem, gdyż w latach 2003-2006 prowadził własną firmę doradczą „Biuro Promocji Gospodarczej Europa-Wschód”, której specjalnością były nie tylko rynki wschodnie, ale także projekty inwestycyjne i dotacje dla polskich MSP.

mgr Małgorzata Wierzchowska

Koordynator Projektu

Prawnik i doradca biznesowy. Ukończyła Wydział Prawa i Administracji na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W latach 2002-2011 przebywała we Włoszech, gdzie m.in. ukończyła studia na Rzymskim Gregorianum. Od 2013 roku związana z firmą polsko-włoską „B&B International”, gdzie pełni obecnie funkcję Dyrektora Administracyjnego. Obecnie przygotowuje rozprawę doktorską na UKSW.

Pracownicy i studenci

Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego

Zespół naukowców o wielkich kompetencjach poświadczonych ogromnym dorobkiem naukowym oraz młodość i pasja studentów pozwala nam się zmierzyć z każdym problemem.


Nasza Oferta

Innowacje i biznes

  • Działalność prawnicza - reprezentowanie interesów jednej strony przeciw drugiej stronie przed sądem lub innym ciałem orzekającym, prowadzone przez adwokatów, radców prawnych lub pod ich nadzorem
  • doradztwo prawne i ogólne konsultacje,
  • pomoc w przygotowywaniu dokumentów prawnych w zakresie: o statutów, umów, porozumień i innych dokumentów związanych z prowadzeniem firm zwłaszcza w zakresie:
  1. dokumentacji patentowej i praw autorskich
  2. przygotowywanie innych dokumentów prawnych, np.: testamentów, pełnomocnictw - działalność notariuszy, komorników, sędziów polubownych, rzeczników patentowych, radców prawnych, mediatorów sądowych
  • pomoc w zakresie doradztwa wspomagającego zarządzanie - lobbing dla podmiotów gospodarczych i innych jednostek w zakresie stosunków międzyludzkich (public relations) i komunikacji - doradztwo i bezpośrednią pomoc dla podmiotów gospodarczych i innych jednostek w zakresie: o planowania strategicznego i organizacyjnego
  • wspieranie strategii działalności marketingowej
  • wspieranie zarządzania zasobami ludzkimi, doradztwa personalnego o planowania, organizacji pracy, efektywności zarządzania;
  • prowadzenie prac o charakterze eksperckim i naukowo-badawczym i prace rozwojowe w dziedzinie nauk społecznych zwłaszcza politologicznym (uwzględniając kwestie prawa międzynarodowego, europejskiego i stosunków międzynarodowych.

Innowacje na Mazowszu

Z danych dostępnych w raportach (przygotowanych na zlecenie Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego w ramach projektu „Budowa systemu monitoringu i podstaw ewaluacji wdrażania Regionalnej Strategii Innowacji dla Mazowsza”):

  • „Analiza działalności B+R w regionie Mazowsza” (autorstwa zespołu ekspertów)
  • Analiza sektorów wiedzy w regionie Mazowsza w kontekście smart specialization, przygotowana przez PSDB (grupa WYG Consulting) oraz EPRD (Kielce)

A także w oparciu o “Regionalną Strategię Innowacji dla Mazowsza do 2020 roku /System wspierania innowacyjności oraz inteligentna specjalizacja regionu” - dokument przyjęty przez Zarząd Województwa Mazowieckiego w lutym 2015 r.

W ujęciu terytorialnym wyraźna jest absolutna koncentracja podmiotów sektorów wiedzy mających swoją siedzibę w powiecie m.st. Warszawa,

Udział liczby podmiotów z powiatu m.st. Warszawa w ogólnej ich populacji w woj. mazowieckim waha się w zależności od działu od 64,0% w przypadku działu 61 (Telekomunikacja) i 65,9% w przypadku działu 69 (Działalność prawnicza, rachunkowo-księgowa i doradztwo podatkowe) do 77,5% w przypadku działu 70 (Działalność firm centralnych (head offices); doradztwo związane z zarządzaniem) i 79,3% w przypadku działu 72 (Badania naukowe i prace rozwojowe).

Jeśli by uwzględnić aglomerację warszawską (podregion warszawski wschodni i podregion warszawski zachodni) udział ten wahałby się w granicach od 86,4% do nawet 96,5%. Zestawienia te pokazują, że sektory wiedzy poza aglomeracją warszawską praktycznie nie występują.

Analiza potrzeb deklarowanych przez podmioty sektora wiedzy w zależności od liczby zatrudnionych w nich osób pozwala na wyciągnięcie kilku wniosków:

  • Bardzo ważnym obszarem wsparcia tych podmiotów jest dostęp do dotacji, czyli bezzwrotnego dofinansowania ich działalności. Rola dotacji maleje dopiero w przypadku średnich i dużych przedsiębiorstw.
  • Kluczowe obszary wsparcia tych podmiotów obejmują także marketing i sprzedaż, nowe technologie, nowe rozwiązania informatyczne.
  • Wraz ze wzrostem wielkości przedsiębiorstwa rośnie także znaczenie wiedzy z zakresu zarządzania ludźmi.
  • Zastanawiająca jest niewielka świadomość istoty zagadnień związanych z prawami autorskimi. Oznaczać to może małe zainteresowanie lub wiedzę dotyczącą konieczności ochrony własności intelektualnej przez podmioty sektora wiedzy.

W przypadku branży usługi finansowe i pośrednictwo finansowe (24 respondentów) podstawowe produkty oferowane klientom obejmują:

  • doradztwo prawne i reprezentacja w pozostałych dziedzinach prawa,
  • doradztwo prawne i reprezentacja w dziedzinie prawa cywilnego,
  • doradztwo prawne i reprezentacja w dziedzinie prawa spółek,
  • doradztwo prawne i reprezentacja w dziedzinie prawa podatkowego,
  • doradztwo prawne i reprezentacja w dziedzinie prawa administracyjnego,
  • usługi w zakresie ochrony własności intelektualnej,
  • doradztwo prawne i reprezentacja w dziedzinie prawa karnego,
  • usługi związane z zamówieniami publicznymi.

Reprezentanci branży świadczącej usługi dla biznesu – konsulting, badania rynku (liczba respondentów, którzy udzielili odpowiedzi z tej branży wynosi 43 podmioty) jako podstawowe produkty wskazywali:

  • doradztwo w zakresie zarządzania, strategii i procesów biznesowych,
  • obsługa klienta,
  • badania rynku,
  • pozyskiwanie funduszy UE,
  • zarządzenie zasobami ludzkimi/ doradztwo personalne,
  • outsourcing procesów biznesowych (BPO),
  • audyt,

  • centra usług wspólnych (shared services centers - SSC),
  • zarządzanie produkcją/ zaopatrzeniem.

W przypadku branży sektor badań i rozwoju (liczba respondentów, którzy udzielili odpowiedzi z tej branży wynosi 23 podmioty) podstawowe produkty oferowane klientom obejmują :

  • badania stosowane (prace badawcze mające na celu zdobycie nowej wiedzy mającej konkretne zastosowanie),
  • prace rozwojowe (opracowywanie prototypów o potencjalnym wykorzystaniu komercyjnym,
  • działalność związana z produkcją eksperymentalną oraz testowaniem produktów, procesów i usług, opracowywanie projektów, rysunków, planów oraz innej dokumentacji do tworzenia nowych produktów, procesów i usług),
  • badania naukowe podstawowe (nie ukierunkowane na uzyskanie konkretnych zastosowań praktycznych),
  • wdrożenia wyników prac badawczo-rozwojowych.

Podmioty sektora wiedzy oferują swoje produkty różnym grupą klientów, według opinii zebranych od respondentów uczestniczących w badaniu terenowym, kluczowym odbiorcą produktów sektora wiedzy jest sektor biznesu.

W trakcie realizacji tego obszaru badawczego autorzy raportu poddali analizie następujące zakresy:

  • Ilość i struktura klastrów i inicjatyw klastrowych w sektorze wiedzy.
  • Kierunki rozwoju analizowanych struktur, w tym narzędzia komunikacji i współpracy z otoczeniem.
  • Sposób zarządzania klastrami i narzędzia.

W województwie mazowieckim do końca 2011 powstało łącznie 25 inicjatyw klastrowych. Organizacje te najczęściej powstawały z inicjatywy przedsiębiorstw. Zdarzało się jednak, że inicjatorem ich działalności były instytucje naukowe oraz samorządy. Na uwagę zasługuje ich koncentracja przestrzenna – prawie wszystkie zlokalizowane są w Warszawie. Tylko nieliczne znajdują się w innych miastach regionu (Radom, Pniewy).

Żaden z klastrów nie obejmuje dziedzin powiązanych z prawem i stosunkami międzynarodowymi

Tych kilka podmiotów, które zadeklarowały uczestnictwo w klastrach, jako czynniki motywujące do tego rodzaju działalności wymieniły :

  • dostęp do specyficznej wiedzy,
  • możliwość obniżenia kosztów działalności,
  • możliwość wejścia na nowe rynki w kraju,
  • dostęp do środków publicznych na innowacyjność,
  • możliwość wejścia na nowe ryki zagraniczne,
  • możliwość wspólnego lobbowania,
  • możliwość kreowania wspólnych innowacyjnych produktów/usług,
  • prowadzenie wspólnych badań naukowych.

W zakresie współpracy międzynarodowej w działalności sektora tzw. wiedzochłonne usługi biznesowe tworzące sektor wiedzy stanowią najszybciej rozwijający się sektor usług w krajach rozwiniętych w ostatnich 30 latach.

Zainteresowanie polityków gospodarczych sektorem wiedzy może wzbudzać zwłaszcza jego dynamiczny rozwój oraz fakt, że ułatwia on procesy innowacyjne i w ten sposób wpływa na konkurencyjność kraju i poszczególnych regionów.

Dla kreowania konkurencyjności regionu znaczenie sektora wiedzy przejawia się m. in. w jego roli mediacyjnej poprzez tworzenie ważnego mechanizmu tworzenia i dyfuzji innowacji. Istotne znaczenie w tym kontekście mają powiązania sieciowe, które rozwijają i utrzymują firmy sektora wiedzy. Sieciowy charakter relacji jest szczególnie odpowiedni dla sektorów wysokich technologii, gdzie wiedza szybko się starzeje i wymaga stałej aktualizacji.

Masz pytania? Odpowiemy niezwłocznie.